Stefan Blonk | Arkady en zijn alphoorn.
144
post-template-default,single,single-post,postid-144,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,boxed,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-4.4.1,,wpb-js-composer js-comp-ver-5.4.7,vc_responsive

Arkady en zijn alphoorn.

Het Oostenrijkse Lunz am See is al jaren elke zomer gastheer van een bijzonder festival. “Wellenklange” noemen ze het, vertaalt “golvenklanken” . Nu heeft de Lunzer See nauwelijks golven, eigenlijk helemaal niet. Het meer ligt tussen steile bergen, begroeit met donkere bossen. Het is er tegelijk prachtig, mysterieus en, bij donker weer, somber. De woordspeling is echter leuk, immers elke klank bestaat uit golven.

Het festival focused zich op de wat specialere soort Jazzmusicus. Ernst Reiziger was er bijvoorbeeld met zijn cello. Binnen die keur aan kleurrijke niet alledaagse musici past ook Arkady Shikloper. De meeste zullen wel eens van hem gehoord hebben. Arkady speelt Jazz en Folk op een hoorn. Hij heeft talloze cd’s ingespeeld en is veelvuldig op youtube te vinden, mocht je hem eens willen horen en zien zonder betalen.

Bij het strandbad aan het meer is een toneel op het water gebouwd. De tribunes geven plaats aan ongeveer 300 mensen. Het zit helemaal vol. Er liggen dekens als het wat fris wordt op de late avond. Na een inleidend praatje komt een kwintet op. Piano, bas, viool, zang en hoorn. Ze spelen door de violist geschreven muziek geïnspireerd op Moussorgsky. Arkady speelt eerst heel bescheiden. Het hele kwintet lijkt even op gang te moeten komen. Dan komt de zangeres op. Een prachtige alt zingt Russische liederen. De musici worden ook wakker, almaar beter loopt het en dan gebeurt het. Arkady pakt de alphoorn, schroeft de twee delen in elkaar. Iedereen staart gebiologeerd naar hem. Wat nu, een alphoorn? Dan begint hij te blazen, geen langzame gedragen tonen, geen bekende natuurtoon melodieën, nee, het is flitsend, virtuoos. Hij speelt samen met de viool hele melodielijnen. De wetten van de natuurtoonreeks lijken nauwelijks vat op zijn spel te hebben. Het is.. ongelooflijk!

In de pauze spreek ik hem. Een heel aardige man. We zijn ongeveer dezelfde leeftijd. Hij vertelt van zijn alphoorns, hij heeft er 8. Ze wonen allemaal op andere adressen, bij vrienden. Die van vanavond woont in Wenen vertelt hij. Reizen met een alphoorn is een ramp. Zelf woont hij in Moskou en Berlijn, maar is weinig thuis. Als hij ergens heen moet waar geen alphoorn in de buurt is, heeft hij er een van carbon. Je kunt hem heel klein maken, als een telescoop.

Hij was weinig in Nederland, speelde een keer in Amsterdam voor het hoornistengenootschap. Hij moet maar gauw eens terugkomen, vind ik. Een bijzondere hoornist, een leuke man, een geweldig musicus!

column

column2

Alphoorn, Arkady, Lunzer See

link:

www.wellenklaenge.at

foto’s onder “Breinstorm”

No Comments

Post a Comment